Herdenking D-Day

 

De herdenking van D-Day

 

Morgen is het alweer 80 jaar geleden dat we herdenken dat tienduizenden jonge mannen
vanuit de Verenigde staten, Groot-Brittannië, haar gemenebest en tientallen andere landen 
een proclamatie kregen te horen van hun opperbevelhebber Dwight D Eisenhower:



Soldaten, matrozen en piloten van het geallieerde expeditieleger!

U staat op het punt te beginnen aan de Grote Kruistocht, waar wij de afgelopen maanden naar hebben gestreefd. De ogen van de wereld zijn op jou gericht. De hoop en gebeden van vrijheidslievende mensen overal marcheren met je mee. Samen met onze moedige bondgenoten en strijdmakkers op andere fronten zul je de vernietiging van de Duitse oorlogsmachine, de eliminatie van de nazi-tirannie over de onderdrukte volkeren van Europa, en veiligheid voor onszelf in een vrije wereld tot stand brengen

Jouw taak zal niet gemakkelijk zijn. Je vijand is goed getraind, goed uitgerust en gehard in de strijd. Hij zal hevig vechten.
Maar dit is het jaar 1944! Er is veel gebeurd sinds de nazi-triomfen van 1940-41. De Verenigde Naties hebben de Duitsers grote nederlagen toegebracht, in een open strijd, van man tot man. Ons luchtoffensief heeft hun kracht in de lucht en hun vermogen om oorlog te voeren op de grond ernstig verminderd. Onze thuisfronten hebben ons een overweldigende superioriteit gegeven in oorlogswapens en munitie, en hebben ons grote reserves aan getrainde strijders ter beschikking gesteld. Het tij is gekeerd! De vrije mannen van de wereld marcheren samen naar de overwinning!

Ik heb het volste vertrouwen in uw moed, plichtsbetrachting en vaardigheid in de strijd. Wij accepteren niets minder dan de volledige overwinning!

Succes! En laten we allemaal de zegen van Almachtige God afsmeken over deze grote en nobele onderneming.

Met deze rede op zak klommen de piloten en de paratroepers in hun vliegtuigen en zweefvliegtuigen, werden duizenden schepen onder stoom gebracht en werd het verzet in Frankrijk bericht dat op 6 juni de invasie plaats zou vinden.
Mannen die, terwijl ze hun leven elke seconde van de dag hun leven in de waagschaal stelden, onder hevig vuur de stranden bestormden om mensen te bevrijden van een van de misdadigste regimes uit de geschiedenis van de mensheid. Mensen, die ze niet kenden, die woonden in dorpen en steden waarvan ze nog nooit gehoord hadden in landen die ze vaag ooit behandeld hadden op een vooruitstrevende school.
Dankzij deze mensen mogen we in vrijheid leven, mogen we zijn wie we willen zijn en mogen we zeggen wat we willen zeggen( mits het geen bedreigingen en zo zijn)
Maar wat als die generatie zo had gereageerd zoals sommigen hier in Nederland reageren:
Men moet maar met Hitler onderhandelen, want dan alleen kan het bloedvergieten stoppen, Geen hulp meer aan het Verenigd Koninkrijk, want dat verlengt de oorlog alleen maar
en als laatste : niet mijn oorlog…
Wat denken jullie wat er dan gebeurd zou zijn met Europa? Daar moet ik niet aan denken en ik hoop velen met mij.
Hedentendage zijn er nogal wat Nederlanders, inclusief politici die graag zouden zien dat Oekraïne zou onderhandelen met Rusland om de oorlog te beëindigen, maar wel met het opgeven van meer dan 18% van hun grondgebied.
Dat is geen onderhandelen, dat is ordinair landjepik …
Weer terug naar morgen: Morgen zijn er tevens verkiezingen, die mede mogelijk zijn gemaakt door de helden van D-Day.
Maak gebruik van uw stemrecht, zodat deze jonge mannen (en vrouwen in het verzet) niet voor niets hun leven hebben gegeven zodat wij morgen kunnen en mogen stemmen.
Ik eindig in het Engels:

Forever in their debt
Lest we Forget