Dodenherdenking

 Vandaag herdenken we diegenen die hun leven gegeven hebben zodat wij in vrijheid kunnen leven…..

Maar zouden ze ook trots zijn op de maatschappij die ze voor ons met hun leven gered hebben?

Net als in de jaren 30 en 40 van de vorige eeuw vindt de haat zijn weg naar boven, zoekt de gemeenschap om een zondebok en wordt er gelachen bij de dood van een kind.

Zijn we deze vrijheid eigenlijk wel waard? Nemen we onze vrijheid niet te graag voor lief? Onder het mom van vrijheid van meningsuiting kan alles maar gezegd worden, of je er nu 1 persoon mee kwetst of een hele bevolkingsgroep.

De wereld is net als toen in een hullie en zullie wereld veranderd en dat stemt mij droevig…

Want in tegenstelling tot de jaren 30 gaat het op zich best goed met de welvaart, gaat er in Nederland niemand dood van de honger en hebben we allemaal een dak boven ons hoofd hier in Nederland.

En toch hoor je bijna de laarzen weer marcheren, de bevelen worden weer geschreeuwd en het ligt allemaal aan hullie…

Niet aan ons, want wij zijn de rechtschapenen, die opkomen voor de enige echte waarheid en die waarheid moet koste wat het kost verdedigd worden.

Ben je het niet eens met die waarheid (of deze nu klopt of niet) dan ben je een brenger van “fake news” en word je als leugenaar afgeschilderd.

Iedereen die het oneens is met de ander wordt een gekkie genoemd.. alsof het verschillen van mening een geestestoestand is, die met medicatie verholpen kan worden..

De roep om heropvoedingskampen , zwaarder straffen en zelfs de doodstraf komen dagelijks voorbij en het liefst zou elke crimineel door een volkstribunaal berecht moeten worden.

Deze opsomming is door meerdere totalitaire staten geperfectioneerd en daarna uitgevoerd met als gevolg: miljoenen doden in de concentratiekampen, elke andersdenkende naar de goelag in Siberië en in de grootste democratie ter wereld puilen de gevangenissen en zogenaamde sheriff kampen uit.

Is dit nu de vrijheid waar de mensen, die we vandaag herdenken, hun leven, hun toekomst, de toekomst van hun nakomelingen voor gegeven hebben?

Hoeveel tweede kansen heeft de mensheid nodig om te begrijpen dat we het met elkaar oneens mogen zijn, dat we mogen verschillen van mening en dat we niet allemaal gelijkgeschaald moeten zijn? Dat de kracht van het mens zijn zit in onze verschillen en dat echte vrijheid soms ook betekent dat een ander het misschien beter heeft gezien als jij.

Ik hoop dat de wereld nooit weer in vuur en vlam schiet en dat de helden die voor ons gevallen zijn, dit niet voor niets gedaan hebben.

Opdat wij hen nooit vergeten en dat ze mogen rusten in vrede……